قلیان کشیدن بانوان راهی برای دوری از برچسب «اُمُل بودن» در اجتماع

به گزارش پایگاه خبری افق بافق؛در میان هیاهوی شهر، میان کافه‌ها، پارک‌ها و حتی دورهمی‌های گرم خانوادگی، دود قلیان آرام‌آرام به بخشی از فضای زیست روزمره تبدیل شده است؛ واقعیتی که اغلب نادیده گرفته می‌شود. اما پشت این تصویر رایج، داستان‌هایی نهفته است؛ داستان‌هایی از زنانی که قلیان را نه صرفاً یک تفریح، بلکه پناهگاهی برای فرار از استرس‌ها و فشارهای زندگی یافته‌اند. همزمان با «روز بدون دخانیات»، به سراغ چند تن از این بانوان رفته و با آنان به گفتگو پرداختیم که در ادامه می خوانید:

نصرت؛ استرس، عامل اصلی و چالش‌های خانوادگی

“نصرت” (متولد ۱۳۴۹)، یکی از مصرف‌کنندگان قلیان است که تجربه خود را از فشارهای عصبی گفت: حدود ۷ ماه است که به دلیل فشارهای روزمره، استرس و حضور در دورهمی‌های دوستانه، به سمت قلیان کشیده شده‌ام؛ تا جایی که اکنون حتی در خانه نیز قلیانی مخصوص خود دارم.

تشویق مادر برای کشیدن قلیان توسط فرزند

وی با اشاره به چالش‌های خانوادگی افزود: با وجود آنکه چهار فرزند دارم و هیچ‌کدام از آن‌ها قلیان نمی‌کشند، اما یکی از فرزندانم در ابتدا مرا به این سمت کشاند. زمانی که در جمع دوستانه حضور می‌یافتم، سن و سال من از آن‌ها بسیار بیشتر بود و این موضوع باعث تعجب اطرافیان می‌شد.
“نصرت” همچنین به پنهان‌کاری در مصرف اشاره می‌کند: مخالفت همسرم باعث شده گاهی به صورت پنهانی مصرف کنم. در ابتدا روزی یک یا دو بار بود، اما کم‌کم به اعتیاد نزدیک شد؛ اکنون حتی در اوج خستگی نیز نمی‌توانم از آن بگذرم.
وی با نگاهی اجتماعی، علت افزایش مصرف در میان زنان را خلاءهای روحی و پر کردن زمان‌های خالی در همنشینی با دیگران می‌داند و می‌افزاید: ما از عواقب بیماری‌ها آگاهیم، اما در لحظه، تنها به آن آرامش کاذب فکر می‌کنیم

دغدغه‌ی نقش الگو در تربیت فرزند

“نجمه”، یکی دیگر از بانوان، بزرگ‌ترین ترس خود را آینده فرزندش می‌داند و گفت: بزرگ‌ترین دغدغه من این است که اگر من قلیان بکشم، چگونه می‌توانم او را از این کار منع کنم؟ من الگوی فرزندم هستم. تمام نیت من این است که پیش از ۱۸ سالگی پسرم، این عادت را ترک کنم تا او را از این مسیر آسیب‌زا دور نگه دارم.
وی افزود: باتوجه به اینکه هزینه ها به شدت افزایش داشته است؛ اما با کمک دیگر دوستان وسایل قلیان را خریداری می کنیم تا چندساعتی حال خوب را کسب کنیم.وی همچنین اشاره می‌کند که در میان برخی بانوان بافقی، قلیان کشیدن به نوعی راهی برای دوری از برچسب «اُمُل بودن» در اجتماع است.

قلیان انتخاب بهتر و بی‌دردسرتری است

“مریم”، ۲۶ ساله و نقاش گفت: یادم نیست اولین بار کی قلیان کشیدم، اما فکر کنم حدود 14 یا 15 ساله بودم؛ قلیان فقط یک نوع سرگرمی است. ما بانوان سرگرمی خاصی نداریم و فکر می‌کنم، چون سیگار کشیدن هنوز برای خانم‌ها خیلی قبح دارد، قلیان انتخاب بهتر و بی‌دردسرتری است. مثلا اگر خانواده‌ام من را در حال قلیان کشیدن ببینند، خیلی متفاوت است تا وقتی که دستم سیگار باشد!
وی افزود: خانواده ام در جریان اینکه من قلیان می کشم نیستند و تاکنون موقعیت آن پیش نیامده که به آنان بگویم.
وی در پاسخ به این پرسش که” اگر یک روز دختر خودتان بخواهد سیگار یا قلیان بکشد، به او اجازه می‌دهید؟” گفت: نه، اصلا! قلیان را می شود ترک کرد؛ اما خیلی وسوسه‌برانگیز است! قلیان باعث می‌شود دور هم جمع بشویم، بخندیم، لحظات خوبی داشته باشیم و غیبت کنیم.
“زهرا” متولد ۱۳۶۸ دارای سه فرزند است، گفت: در دوران مجردی میلی به قلیان نداشتم، اما پس از ازدواج و به درخواست همسرم، این کار را به عنوان یک فعالیت تفریحی در کنار خانواده شروع کردم.

برای آرام کردن اعصاب و تخلیه درگیری‌های فکری به قلیان پناه می‌برم

وی با اشاره به جنبه‌های روانی این موضوع گفت: بسیاری از اوقات برای آرام کردن اعصاب و تخلیه درگیری‌های فکری به قلیان پناه می‌برم. گاهی احساس می‌کنم نبودِ قلیان باعث فشار عصبی من می‌شود و ناخودآگاه دوباره به سمت آن بازمی‌گردم.

ای کاش شغلی برای بانوان فراهم می‌شد

“زهرا” در پایان با نگاهی اجتماعی از مسئولان درخواست کرد: ای کاش فرصت‌ها و مشاغل بیشتری برای بانوان فراهم می‌شد تا به جای این مسیر، انرژی خود را در فعالیت‌های سازنده تخلیه کنند. ایجاد اشتغال برای جوانان می‌تواند از کشیده شدن آن‌ها به مسیرهای غلط و اعتیاد جلوگیری کند.