بانویی که با عشق حصیربافی می‌کند

به گزارش پایگاه خبری افق بافق: به مناسبت روز صنایع دستی، خبرنگار پایگاه خبری افق بافق به سراغ بانویی رفت که از کودکی به صنایع دستی علاقه داشته و همواره با دقت و کنجکاوی به دستان مادربزرگش در حصیربافی نگاه ‌کرده است. او همیشه دوست داشته بداند این هنر چگونه شکل می‌گیرد و امروز خودش یکی از هنرمندان این رشته است.
در ادامه گفت‌وگو با تابنده رحیمی، هنرمند ۴۸ ساله، مادر یک دختر و دارای مدرک دیپلم علوم انسانی را می‌خوانید:

از بازی های کودکانه تا هنر ماندگار

رحیمی می‌گوید: از کودکی علاقه زیادی به صنایع دستی داشته‌ام و در حد ابتدایی این کار را بلد بودم. وقتی پنج‌ساله بودم، هر وقت مادربزرگم از پای بادبزن‌بافی بلند می‌شد، من سراغ وسایلش می‌رفتم، چون این کار برایم خیلی جذاب بود.

خداحافظی با چرخ خیاطی سلام به حصیر

وی ادامه می‌دهد: از ۱۸ سالگی به‌طور حرفه‌ای وارد خیاطی شدم و حدود ۱۸ سال هم در این رشته کار کردم، اما حالا آن را کنار گذاشته‌ام و فقط گاهی برای خانواده خیاطی می‌کنم. حدود هشت سال است که به صنایع دستی روی آورده‌ام و اکنون به‌صورت حرفه‌ای در رشته بادبزن اسمی فعالیت می‌کنم.
وی در مورد علاقه اش به این رشته چنین گفت: زمانی که خیاطی می‌کردم، کلاه بادبزن می‌بافتم، اما بعد به سمت بادبزن اسمی رفتم و در این کار حمایت شدم. به نظر من، صنایع دستی برایم خیلی بهتر و دلنشین‌تر از خیاطی است.

وارث هنری به قدمت نخل‌های کویر

رحیمی با افتخار از ادامه راه خانواده‌اش یاد می‌کند و می‌گوید: مادرم از قدیمی‌های بادبزن اسمی‌بافی بود و من هم خواستم راه او را ادامه دهم. وقتی مدیر سابقمیراث فرهنگی، کارم را دیدند، گفت باید مغازه داشته باشم و همین مکان را در اختیارم گذاشت. اکنون هم مدیر جدید میراث و شهرداری از صنایع دستی حمایت می‌کنند.

هنر دست؛ هنری که «کمک‌خرج» است تا شغل اصلی

وی درباره وضعیت اقتصادی این حرفه بیان می کند: با این گرانی‌ها، نمی‌شود فقط با تکیه بر این شغل از پس هزینه‌های زندگی برآمد. این کار بیشتر کمک‌خرج است، هرچند بعضی‌ها هم با همین حرفه زندگی خود را می‌گذرانند.
وی افزود: مواد اولیه در این رشته از محصولات خرماست؛ مثل پیسک که همان برگ وسط درخت خرماست و سفید می‌شود، همچنین مغ و جوهر برای رنگ کردن.
وی یادآور شد: کارهای زیادی انجام داده‌ام؛ از هویه‌کاری و کار با نی گرفته تا درست کردن گل با مشما. تقریباً در همه این کارها مهارت دارم، اما حالا بیشتر به سمت حصیربافی آمده‌ام. این کار آرام‌بخش است و آدم را از فکر و خیال دور می‌کند.

دستانی که خسته می‌شوند اما ناامید نه

رحیمی در ادامه از مسئولان خواست بیشتر از هنرمندان این حوزه حمایت کنند و گفت: اگر قیمت یک کار را می‌گوییم، نباید بگویند چرا گران است. برای کار دست اصلاً نمی‌شود قیمت واقعی گذاشت. حصیربافی تنها حرفه‌ای است که به دستگاه نیاز ندارد و فقط دست، شانه و گردن از کار می‌افتد. باید حمایت کنند تا دلگرم بمانیم و بتوانیم این کار را ادامه دهیم.

جست‌وجو برای دیده شدن

وی با اشاره به مشکلات اجاره‌بها در سطح شهر افزود: اجاره‌ها خیلی بالا است و این کار صرفه اقتصادی ندارد. میدان خان که جزو میراث فرهنگی است، مکان خوبی برای صنایع دستی محسوب می‌شود. تنها مشکل من این است که مغازه‌ام در دید نیست؛ با این حال، میراث فرهنگی همکاری خوبی با ما دارد و این موضوع ارزشمند است.

نسل جدید؛ هنر را دریابید

تابنده رحیمی در پایان خطاب به جوانان گفت: اگر به رشته‌های هنری علاقه دارند، حتماً وارد این مسیر شوند؛ چون برای آینده خوب است. شاید یک نفر با دیدن این رشته، به حصیربافی علاقه‌مند شود. از شهرهای دیگر هم افراد زیادی برای یاد گرفتن این هنر می‌آیند، اما بافقی‌ها کمتر به سراغ آن می‌آیند.
وی همچنین درباره فعالیت در فضای مجازی ادامه داد: تبلیغ زیادی برای کارم نکرده‌ام و در فضای مجازی هم فعالیتی نداشته‌ام. کار من مشتری‌های خاص خودش را دارد.
پیامی برای نسل نو؛ هنر را دریابید به آن نیاز داشته باشد یا به آن علاقه‌مند شود، خودش پیگیر می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا