نخل‌داران کویر؛ تکیه بر عرق پیشانی و ریشه‌های استوار

به گزارش پایگاه خبری افق بافق: در سرزمینی که خورشید بی‌محابا بر زمین می‌تابد و آب، کیمیایی نایاب است، نخل‌های خرما نه تنها درخت، که نماد ایستادگی و میراثی هستند که با خون‌دل حفظ شده‌اند. «جواد دهقان‌زاده»، کشاورز نمونه‌ی بافقی، در روستای “رضاییه”، سال‌ها است که در نبردی نابرابر با خشکسالی و چالش‌های معیشتی، سایه‌سارِ نخلستان پدری را به بهای عرقِ جبین پاسداری می‌کند. روایت زیر، صدایِ خسته؛ اما استوارِ مردی است که نخل‌هایش را به عشق وطن و میراث نیاکان، در دل کویر استوار نگاه داشته و اکنون در آستانه‌ی فصل برداشت، از رنج‌های ناگفته و چشم‌انتظاری‌هایش برای حمایت می گوید.

نبرد با خشکی و بی‌حمایتی؛ فریاد کشاورزی که میراث پدر را با خون‌دل حفظ می‌کند

“جواد دهقانزاده” مردی 43 ساله بافقی، در روستای رضاییه جایی که گرمای هوا طاقت فرسا ست از نخلستانی که از پدرش به ارث برده، در حال مبارزه با چالش‌هایی است که فراتر از توان یک فرد است. او که ۵ هزار متر زمین و ۱۵۰ درخت خرما (از نوع اصیل کبکاب) دارد، روایتگر تلخِ واقعیت کشاورزی در منطقه است. فریاد یک کشاورز بافقی که بادرد، مسئولیت پذیری و عشق نسبت به خاک و میراث پدری راهش را ادامه می دهد.

ساخت سردخانه نیاز یک خرماکار است

“دهقانزاده” در گفتگو با خبر نگار هفته نامه گفت: علیرغم تلاش برای حفظ میراث خانوادگی، هزینه‌های سرسام‌آورتولید و نبود حمایت‌های دولتی، کشاورزی را به مرز تعطیلی رسانده است. او با اشاره به نبود «سردخانه استاندارد»، گفت: «بدون سردخانه، کشاورز مجبور است محصول خود را بلافاصله پس از برداشت، با قیمت بسیار پایین به دلالان بفروشد تا از فساد آن جلوگیری کند. ما نیاز به زیرساخت‌های ذخیره‌سازی داریم تا بتوانیم در زمان مناسب و با قیمت منصفانه محصول را عرضه کنیم.»

مشکلات یک خرماکار از زبان خودش

این کشاورز نمونه که با هدف معرفی روستای رضاییه به عنوان کشاورز نمونه انتخاب شده بود، افزود: «مشکلات ما فقط کم‌آبی نیست؛ قطعی برق، نبود وام‌های تسهیلاتی، گرانی تجهیزات آبیاری تحت فشار و ورود محصولات ارزان‌قیمت از مناطق دیگر (مانند جیرفت) که ارزش محصول بافق را پایین می‌آورد، ما را در تنگنا قرار داده است.»

خواسته من از مسئولین

او در پایان از جهاد کشاورزی خواست به کشاورزان بیشتر رسیدگی کنند کشاورزی نانی ندارد ولی می توانند کاری کنند که کشاورز دلگرم باشد تا این شغل را کنار نگذارد، موقع کود دهی کود را به قیمت مناسب تر در اختیار کشاورزان بگذارند و حمایت بیشتری شوند و پای درد دل کشاورز بنشیند تا این حرفه ارزشمند جای خود را به معدن و مشاغل دیگر ندهد.