کلوپ بافق؛ از زمین خاکی تا سکوتی که شنیده می‌شود

 به گزارش پایگاه خبری افق بافق: روزی روزگاری در بافق، «کلوپ ورزشی» تنها یک زمین خاکی نبود؛ قلب تپنده‌ی شهری بود که فوتبال را زندگی می‌کرد. زمینی ساده در امتداد کوچه‌ای که بعدها نامش را از همان زمین گرفت:

کوچه کلوپ. جایی که بازیکنانش نه ستاره‌های پرادعا بودند و نه دنبال قرارداد و پول؛ کارمندانی ساده، کارگرانی شریف و جوانانی عاشق که تنها برای یک چیز پا به میدان می‌گذاشتند: عشق به فوتبال.در آن روزها، تیم‌ها با لباس‌های رنگارنگ و انگیزه‌ای بی‌پایان وارد زمین می‌شدند. داورانی باتجربه و قابل‌اعتماد سوت آغاز را می‌زدند و تماشاگران، ساعت‌ها روی سکوهای ساده اما پرهیجان، فوتبال را نفس می‌کشیدند. خاک زمین، گرد و غبار نبود؛ بخشی از هویت شهر بود. بخشی از خاطره‌ی جمعی بافق.اما امروز، با وجود سالن‌های ورزشی متعدد و چمن‌های مصنوعی که در چهار گوشه‌ی شهر خاک می‌خورند، فوتبال بافق در سکوتی عجیب فرو رفته است. تمرین‌ها به تکراری بی‌هدف تبدیل شده‌اند و شور و هیجانی که زمانی چهار رده‌ی سنی را در این شهر فعال نگه می‌داشت، حالا کم‌فروغ شده.

آیا ‌‌زمان آن نرسیده

آیا ‌‌زمان آن نرسیده که با برنامه‌ریزی تخصصی، از استعدادهای جوان بافق تیم‌هایی قدرتمند بسازیم؟

روح فوتبال را به کوچه کلوپ و به قلب شهر برگردانیم…

آیا وقت آن نرسیده که دوباره روح فوتبال را به کوچه کلوپ و به قلب شهر برگردانیم…

جعفرزاده