به گزارش پایگاه خبری افق بافق؛ در حالی که عرصه حمل و نقل و باربری در شهرستان بافق به یکی از پرسوالترین مباحث اقتصادی تبدیل شده است، سایهای از ناباوری بر دیدگاه شهروندان نسبت به این صنعت سنگینی میکند. مردم با مشاهده سودهای کلان شرکتهای باربری، از عدم مشارکت این مجموعهها در مسئولیتهای اجتماعی و فرهنگی شهرستان گلایه دارند؛ گویی این ثروتهای حاصل از زیرساختهای بافق، بازگشتی به جامعه محلی ندارد. در این میان، پرسش اصلی این است که وضعیت واقعی شرکتهای حملونقل چگونه است؟ چرا با وجود تعداد رو به رشد شرکتها، هنوز شکاف میان ثروت باربری و توسعه اجتماعی احساس میشود؟ هفتهنامه افق کویر برای روشن شدن این ابهامات، به سراغ “منصور شریعتی”، رئیس هیئتمدیره انجمن حملونقل که از سال 1394 در این سمت مشغول به فعالیت است، رفته تا از چالشهای موجود و ریشههای این وضعیت پرده بردارد.
“منصور شریعتی” در گفتگو با خبرنگار افق بافق، ابتدا ضمن اشاره به ظرفیتهای عظیم موجود، از حجم گسترده فعالیتهای این صنعت در شهرستان خبر داد.
وی اعلام کرد: در حال حاضر ۴۸ شرکت حمل و نقل در شهرستان بافق به صورت فعال مشغول به فعالیت هستند و علاوه بر این، ۱۷ شرکت دیگر نیز در مرحله احداث و تأسیس قرار دارند.
تغییر مسیر بار؛ از فولاد اصفهان تا بنادر کشور
“شریعتی” با نگاهی به تاریخچه این صنعت، سال ۱۳۸۷ را نقطه عطف تغییرات بنیادین در حوزه حملونقل دانست. وی توضیح داد: «با افزایش فروش سنگآهن جهت صادرات، حجم بار در بافق ناگهان جهشی بیسابقه را تجربه کرد. در آن مقطع، مسیرهای حملونقل از یک مقصد ثابت و انحصاری (یعنی فولاد اصفهان) به سمت بنادر کشور تغییر جهت داد. این تحول ناگهانی باعث کمبود شدید ناوگان شد؛ به همین دلیل، با مداخله و تشکیل شورای تأمین در استانداری یزد، تلاش شد تا با افزایش تعداد شرکتهای حملونقل، این شکاف و کمبود برطرف شود.
چالش انحصار و رقابت ناعادلانه
رییس هیئت مدیره انجمن حمل ونقل، در ادامه به یکی از چالشهای ساختاری و جدی در این حوزه اشاره کرد که مستقیماً بر سهم بازار شرکتهای محلی تأثیر میگذارد. وی گفت: با توجه به اینکه نیاز به جابهجایی سنگآهن، محرک اصلی تأسیس شرکتها در بافق بوده است، اما با عدم راهاندازی کارخانه جدید در این شهرستان، چالشهای جدیدی پدید آمده است.
وی با اشاره به یک نمونه مشخص از چالشهای انحصاری افزود:برای نمونه، با برنامهریزیهای انجام شده، شرکت سنگآهن مرکزی اقدام به تأسیس شرکت حملونقل خود نموده است. این شرکت با رویکردی انحصاری، تمام بارهای خود را از طریق ناوگان خود جابهجا میکند؛ با این استدلال که من هم صاحب کالا هستم و هم صاحب بار. این رویکرد باعث شده است که سهم شرکتهای دیگر از این حجم عظیم بار، به شدت کاهش یابد.
“شریعتی” در پایان، دشواری رقابت در بازار آزاد را چنین تشریح کرد: از سوی دیگر، در مواردی که صاحب کالا، خودِ شرکتهای بزرگ نیستند، قانون راهی برای الزام آنها به استفاده از شرکتهای محلی و دیگر شرکتهای فعال وجود ندارد. این مسئله، فضای رقابتی و تقسیم عادلانه سهم بازار را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.
