معادن غنی، نسل رهاشده در فضای مجازی؛ زنگ خطری برای آینده بافق
نگاهی عمیق به چالش‌های توسعه در شهر معدنی بافق؛ از فشار معیشت و غفلت از نهاد خانواده تا خلأ ملموس قوانین نظارتی در فضای مجازی شهر بافق بی‌شک یکی از نگین‌های درخشان و مستعد در مرکز کشور است؛ خطه‌ای که نعمات الهی در گوشه‌کنار آن به وضوح نمایان است. از خطوط استراتژیک راه‌آهن گرفته تا تنوع بی‌نظیر معادن غنی، پهنه‌های مستعد کشاورزی و میراث گرانبهای تاریخی به‌جا‌مانده از گذشتگان، همه و همه بستری بی‌نظیر برای توسعه فراهم کرده‌اند. در کنار این ثروت‌های خدادادی، مهم‌ترین سرمایه این دیار «سرمایه انسانی» آن است؛ مردمی خونگرم، صمیمی و مهمان‌نواز که آغوش خود را به روی هم‌وطنان از اقصی نقاط کشور گشوده‌اند.
اما ثروت‌های زیرزمینی و موقعیت جغرافیایی، تنها شاخص‌های پیشرفت یک شهر نیستند. نگاهی خردمندانه به این موهبت‌ها این پیام روشن را به همراه دارد که از منابع باید به اندازه نیاز و با حساب‌وکتاب بهره‌برداری کرد تا چیزی برای نسل‌های آینده باقی بماند. با این حال، این قانون طلایی در حوزه «تربیت و صیانت از نسل آینده» به شدت مورد غفلت واقع شده است.
امروزه چرخ‌دنده‌های سنگین اقتصاد و تورم سرسام‌آور، معیشت خانواده‌ها را به چالش کشیده است. مخارج زندگی چنان افزایش یافته که دیگر یک شغل برای تأمین حداقل‌های زندگی کفایت نمی‌کند. بسیاری از سرپرستان خانوار مجبورند برای تأمین مایحتاج اولیه زندگی به دو یا سه شغل روی بیاورند و در بسیاری از خانواده‌ها، هم مرد و هم زن ناچارند ساعت‌های طولانی خارج از خانه کار کنند. این روند فرساینده، اگرچه پاسخی اضطراری به نیازهای اقتصادی است، اما پیامدهای پنهان و جبران‌ناپذیری بر کانون خانواده تحمیل می‌کند.
یکی از قربانیان اصلی این شرایط، «فرزندان» هستند. وقتی والدین به دلیل اشتغال سنگین و دغدغه‌های معیشتی، فرصت کافی برای هم‌نشینی، گفت‌وگو و هدایت فرزندان خود نداشته باشند، خلأ عاطفی و تربیتی عمیقی در خانه ایجاد می‌شود. در چنین شرایطی، جبهه دیگری در خانه‌ها گشوده شده که نظارت بر آن از عهده والدینِ خسته و گرفتار خارج است: فضای مجازی رهاشده.
امروزه کودکان و نوجوانان بدون هیچ‌گونه فیلتر، آگاهی‌بخشی و قانون‌مندی، ساعت‌های متمادی در پهنه وسیع و پرخطر فضای مجازی رها شده‌اند و انواع سرگرمی‌ها و الگوها را از این بستر دریافت می‌کنند. در حالی که در کشورهای توسعه‌یافته و پیشرو، قانون‌گذاران با درک خطرات عمیق این فضا، با قاطعیت در حال تدوین و اجرای قوانین سخت‌گیرانه برای صیانت از حریم کودکان هستند، در کشور ما با وجود لمس عینی آسیب‌های آن، همچنان شاهد انفعال هستیم. متأسفانه نمایندگان مجلس شورای اسلامی و متولیان امر تاکنون نتوانسته‌اند قوانین متقن، کارآمد و بازدارنده‌ای برای مدیریت این فضای بی‌دروازه وضع کنند.
ادامه این مسیر، آینده فرهنگی و اجتماعی بافق و کشور را با تهدیدهای جدی روبه‌رو خواهد ساخت. برای گذر از این بحران پنهان، نیازمند یک عزم جدی و دوطرفه هستیم:
۱. مسئولیت خطیر خانواده‌ها: پدران و مادران گرامی در بافق باید به خاطر داشته باشند که هیچ موفقیت شغلی و مالی نمی‌تواند جایگزین حضور عاطفی و تربیتی آنان در کنار فرزندان شود. تعادل میان کار و زندگی و اختصاص وقت باکیفیت برای فرزندان، سرمایه‌گذاری اصلی برای آینده است.
۲. مسئولیت حاکمیت و نمایندگان مجلس: از متولیان فرهنگی و نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی انتظار می‌رود با درک خطرات رو به رشد فضای مجازی، هرچه سریع‌تر به وظیفه قانونی خود عمل کرده و با وضع قوانین کارآمد، این بستر را نظام‌مند سازند.
فراموش نکنیم؛ بهره‌برداری خردمندانه از معادن و منابع بافق تنها زمانی ارزش واقعی خود را نشان می‌دهد که در کنار آن، نسلی آگاه، متعهد و صالح برای فردا تربیت کرده باشیم. صیانت از نسل آینده، مهم‌ترین وظیفه امروز ماست.
دکتر محمد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌حسین تشکری بافقی
صاحب‌امتیاز و مد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌یرمسئول
