وحدت مردم بافق در اجتماع سوگ امام جعفر صادق(ع): ۴۵ شب اقتدار وایمان

۲۵ فروردین ۱۴۰۵،همزمان با سالروز شهادت رئیس مذهب شیعه امام جعفر صادق(ع)، اجتماع با شکوه مردم دارالشجاعه بافق در سوگ رهبر شهید حضرت امام خامنه ای (رضوان ا… تعالی) و تجدید بیعت با رهبر انقلاب اسلامی حضرت آیت ا… سید مجتبی خامنه‌ای (مدظله العالی) و حمایت از رزمندگان اسلام در جنگ رمضان، با حضور مسئولان و مردم شهید پرور و ولایی بافق برگزار شد.
سوگواری در این شبهای اقتدار تجلی حیات واقعی است که نشانه های استواری وعشق بی پایان به وطن را در معرض نمایش جهانیان قرار می دهد.
این حضور حماسی و ثبت جمعیتی بی‌نظیر نشان داد که پیوند امت با ولایت گسستنی نیست.
گام‌های استوار مردم ، پیامی قاطع به دشمنان داشت؛ اینکه در سایه رهبری حکیمانه حضرت آیت‌ا… العظمی سید مجتبی خامنه‌ای (حفظه‌ا…)، عزم این ملت برای ایستادگی در برابر استکبار، پولادین‌تر از همیشه است.
آنچه این روزها در شهرهای مختلف ایران در حال رخ دادن است، تنها یک تجمع مقطعی نیست؛ «شب‌های اقتدار» به روایت تصاویر و گزارش‌های میدانی، به یک «فرهنگ مقاومت شبانه» تبدیل شده که ریشه در عمق باورهای ملی و مذهبی ایرانیان دارد. آنچه این حرکت را از منظر تاریخی متمایز می‌کند، تداوم، خودجوشی و تنوع طیف‌های شرکت‌کننده در آن است.
این حضور شبانه خیلی زود از یک واکنش آنی به یک الگوی رفتاری جمعی تبدیل شد و بررسی روند این تجمعات نشان می‌دهد که مردم با عبور از فراز و نشیب‌های مختلف از جمله موج‌های سنگین بمباران‌های هوایی دشمن، برودت هوا و بارندگی، نه‌تنها تزلزلی به خود راه ندادند، بلکه هر شب بر تنوع نمادهای مشارکت خود افزودند.
نکته حائز اهمیت پیوند ناگسستنی این حضورها با مفهوم «وطن» فراتر از هرگونه مناسبت سیاسی یا جناحی است؛ در حالی که در بسیاری از جوامع، بحران‌های امنیتی و بلایای طبیعی به خلوت شدن معابر عمومی می‌انجامد، در تجربه «شب‌های اقتدار»، شاهد پدیده‌ای معکوس هستیم.
از منظر جامعه‌شناختی، آنچه این شب‌ها را در تاریخ معاصر ایران ماندگار می‌کند، عبور از الگوهای کلاسیک و ورود به مرحله‌ای از «خودآگاهی جمعی» است. مردم در این تجمعات، دیگر صرفاً برای بیان یک موضع سیاسی گرد هم نمی‌آیند، بلکه حضور خود را به مثابه یک کنش معنادار در دفاع از تمامیت ارضی و تمامیت معنوی کشور تعریف کرده‌اند.
این همان نقطه‌ای است که یک رویداد خبری را به «سند تاریخی» تبدیل می‌کند؛ جایی که زنان و مردان با هر سلیقه و در هر نقطه از کشور، گویی یک سخن بیشتر ندارند: «وطن»، و یک رفتار را تکرار می‌کنند: ماندن در صحنه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا