در دنیای امروز، جایی که عکسها در شبکههای اجتماعی با سرعت نور منتشر میشوند، حضور مسئولین در مراسم و رویدادهای مختلف، به ابزاری رایج برای نمایش “فعالیت” بدل شده است. عکسهایی که با عناوینی چون “حضور فرماندار در جلسه”، “رئیس اداره در بازدید از پروژه”، یا “مدیرعامل در مراسم افتتاحیه” منتشر میشوند، به سرعت در فضای مجازی دست به دست میگردند.
اما آیا این حضور، واقعاً معنای خدمت است؟ آیا عکس گرفتن و انتشار آن، گرهای از کار مردم باز میکند؟ وقتی ما در پسِ این قابهای شکیل و عناوینی که گاهی بیش از حد تبلیغاتی به نظر میرسند، اقدامات عملی و تأثیرگذار را نمیبینیم، حسرت میخوریم. دغدغه اینجاست که آیا زمان و انرژی صرف شده برای این نمایشها، میتوانست صرف حل مشکلات واقعی مردم، پیگیری پروژههای معطل مانده، یا رسیدگی به نیازهای اساسی جامعه نشود؟
مردم، قدردانِ حضورِ در صحنه هستند، اما بیش از آن، قدردانِ اقدام هستند. آنها نیازمندِ نتایجِ ملموسِ خدمتند، نه صرفاً بازتابِ آن در قابِ عکسها. بیایید مسئولین محترم، به جای تمرکز بر “بودن” در قابها، بر “بودن در کنار مردم” و “انجام کار” تمرکز کنند. زمانی که اثرِ کارِ یک مسئول، در زندگی روزمره مردم احساس شود، آن وقت است که حضور او معنا پیدا میکند، نه صرفاً با انتشار یک عکس.
به امید روزی که در فضای مجازی، شاهدِ گزارشِ دستاوردهای واقعی و تاثیرگذار باشیم، نه صرفاً عکسهایی که شاید برای لحظاتی دیده شوند و سپس در میان انبوه اطلاعات گم شوند. بیایید کار را به جای عکس، منتشر کنیم.
ناهید مظفری
