با تنش در بازار ارز و افزایش قیمت ها، مشاغلی که بیش از پیش مورد هجوم واقع می شود؛ همان مشاغل خانگی است؛ کسب و کارهایی که افرادی با اتکاء به استعداد و توانایی خود و با سرمایه های جزیی توانسته اند؛ نه تنها برای خود کسب و کاری راه بیندازند و درآمدی داشته باشند؛ بلکه منابع انسانی نیز جذب و بکارگیری نموده اند. این مشاغل خرد، گاهی در خانه و گاهی در یک کارگاه کوچک دایر می شود و بسته به فروش و میزان درآمد در تلاش هستند تا کار و حرفه خود را توسعه بدهند؛ اما مهم ترین چالشی که با آن روبرو هستند، همان کمبود نقدینگی است که نمی توانند کار خود را توسعه ببخشند. در این میان دستگاههای دولتی و نهادهای وابسته در تلاش هستند تا نسبت به کمک این مشاغل اقدام کنند؛ اما مهم ترین معضلی که وجود دارد کم برخوردار بودن صاحبان این مشاغل از این وام ها است! صاحبانی که به حق در این حرفه وارد شده اند و با تمام توان تلاش می کنند؛ اما در این میان سهمی از این وام ها ندارند؛ در عوض این وام ها به افرادی تعلق می گیرد که کم ترین نقشی را در تولید ایفاء می کنند.
امید است تا نهادهای نظارتی بیش از پیش نظارت عالی خود را بر توزیع این وام ها داشته باشند تا این وام های کم بهره به افراد شایسته و نقش آفرین در تولید تعلق گیرد.
