اجتماعی

خوابِ راحتِ ممل و بیداریِ قیمت‌ها!

سمیرا میرعلمیزمان مطالعه: ۱ دقیقهبافق
اشتراک‌گذاریایتاتلگرامواتساپایکس
خوابِ راحتِ ممل و بیداریِ قیمت‌ها!

ممل، همان پیرمرد ساده‌دل آبادی، با چشمانی خسته و شانه‌هایی زیر بار سنگین روزگار خمیده، خودش را به درِ خانه آقا تقی – دانای آبادی و مرهم دردهای اهالی – رساند. خودش را روی سکوی سیمانی انداخت، آهی از ته دل کشید و با صدایی لرزان گفت:

«آقا تقی، دیگر حالم خوش نیست! خواب و خستگی تمام وجودم را در بر گرفته و یارای نوشتن و حساب‌کتاب کردن خاطرات این روزگار را ندارم! چشمانم سنگین شده و مغزم دیگر کشش این همه قیمت‌های نجومی را ندارد. راستش نمی‌دانم چه بنویسم و از کجا بنویسم؛ از گرانی بازار بگویم یا از جیب خالی خودم؟»

آقا تقی که خودش هم از گرانی سر در گم بود و با چشمانی خیره به فهرست بلندبالای اجناس نگاه می‌کرد، با تأسف سر تکان داد و گفت: «حق داری ممل جان! وقتی دخل و خرج مثل لاک‌پشت و خرگوش دو تا دنیای جدا دارند، آدم هم خوابش می‌گیرد و هم حوصله‌اش سر می‌رود.»

ممل همان‌طور که پلک‌هایش روی هم می‌افتاد، زیر لب زمزمه کرد:

«نمی‌دانم چه بلایی سر این دنیا آمده، ولی آقا تقی... یک آرزو در دل دارم و هر شب پیش خدا تکرار می‌کنم؛ آرزو دارم بالاخره یک روز خیلی از این چیزها سر جای خودش قرار بگیرد، حق به حق‌دار برسد و ظالمان و گران‌فروشان این روزگار، به سزای اعمال و کاسبی‌های بی‌حساب‌وکتاب خود برسند! مگر می‌شود ظلم تا همیشه بی‌سزا بماند؟»

آقا تقی لبخند تلخی زد، پتویی روی شانه‌های خسته ممل انداخت و گفت: «بخواب ممل جان، بخواب... شاید در خواب ببینی روزی را که حساب ظالمان صاف شده است، چرا که در بیداری، نرخ‌ها آن‌قدر تند می‌دوند که هیچ قانونی به گردشان نمی‌رسد!»

اشتراک‌گذاریایتاتلگرامواتساپایکس

اخبار مرتبط

نظرات (۰)