زیرساختها؛ اولویت نخست بافق باشد
اختصاص منابع حاصل از مسئولیتهای اجتماعی معادن، فرصت مهمی برای توسعه بافق است؛ اما پیش از اجرای طرحهای جدید، باید تکمیل پروژههای نیمهتمام و تقویت زیرساختهای اساسی شهرستان در اولویت قرار گیرد.
دکتر محمدحسین تشکری بافقی صاحبامتیاز و مدیرمسئول:
زیرساختها؛ اولویت نخست بافق باشد
بافق، شهرستانی است که به همت و پیگیری دلسوزان خود توانسته است بخشی از درآمد حاصل از فروش مواد معدنی را برای توسعه و آبادانی منطقه اختصاص دهد؛ اقدامی که میتوان آن را یکی از مطالبات مهم و بحق مردم شهرستان دانست. امروز این منابع گاه در قالب مسئولیتهای اجتماعی معادن و گاه بهصورت مستقل، در اختیار کمیته توسعه، عمران و آبادانی بافق قرار میگیرد؛ مجموعهای که فرمانداری در رأس آن قرار دارد.
بیتردید اختصاص این منابع مالی، فرصت ارزشمندی برای شتاب بخشیدن به توسعه شهرستان است. اما پرسش اساسی اینجاست که این منابع باید با چه اولویتی هزینه شوند و آیا تمام طرحهایی که از این محل تأمین اعتبار میشوند، واقعاً در زمره نیازهای درجه یک بافق قرار دارند؟
مسئله، اصل توسعه نیست؛ مسئله اولویتهاست
گاهی در اخبار میشنویم که مبالغ کلانی برای ساخت یا تکمیل بیمارستان، بوستان آبشار و دیگر طرحهای شهری اختصاص یافته است. اصل اجرای چنین طرحهایی محل مناقشه نیست و هیچکس مخالف توسعه فضاهای عمومی، رفاهی و خدماتی نیست؛ مسئله، اولویتبندی است.
منابعی که از دل معادن و ظرفیتهای اقتصادی شهرستان به دست میآید، باید پیش از هر چیز صرف رفع گرههای اساسی و زیرساختی شود؛ گرههایی که نبود یا ضعف آنها مستقیماً بر آینده اقتصادی و اجتماعی بافق اثر میگذارد.
طرح های نیمهتمام، همچنان چشمانتظار اعتبار
برای نمونه، سالها از کلنگزنی بیمارستان جدید بافق گذشته است و این پروژه همچنان برای رسیدن به مراحل پایانی نیازمند اعتبارهای قابل توجه است. بوستان آبشار نیز به طرحی تبدیل شده که هر از گاهی طرح یا ایدهای جدید در دل آن تعریف میشود و همچنان ادامه دارد.
آیا بهتر نیست پیش از تعریف طرح های جدید، تکلیف پروژههای نیمهتمام و نیازهای زیرساختی شهرستان مشخص شود؟
سرمایهگذاری بدون زیرساخت، ممکن نیست
مسئله اصلی این است که بافق برای توسعه اقتصادی و جذب سرمایهگذاری، بیش از هر چیز به زیرساخت نیاز دارد. سرمایهگذار زمانی به یک شهرستان اعتماد میکند که زیرساختهای لازم برای فعالیت اقتصادی در آن فراهم باشد؛ از راه و حملونقل گرفته تا آب، برق، انرژی، ارتباطات، زمین مناسب برای فعالیت صنعتی و سایر نیازهای پایهای.
اگر این بسترها فراهم نباشد، حتی بهترین مشوقهای سرمایهگذاری نیز نمیتوانند بهتنهایی سرمایهگذار را برای حضور در شهرستان متقاعد کنند.
منابعی که باید آینده بافق را بسازند
اینجاست که باید از خود بپرسیم: اگر متولیان شهر به جای پراکنده کردن منابع حاصل از مسئولیتهای اجتماعی معادن در طرحهای متعدد، بخش بیشتری از این وجوه را به ایجاد و تقویت زیرساختهای اساسی اختصاص میدادند، آیا نتیجه آن برای آینده بافق ماندگارتر و اثرگذارتر نبود؟
قرار نیست همه مشکلات شهرستان با یک منبع مالی حل شود؛ اما همین منابع میتوانند با یک برنامهریزی دقیق، هدفمند و آیندهنگر، بخشی از مهمترین موانع توسعه را برطرف کنند.
امروز مردم بافق بیش از آنکه به طرح های پرزرقوبرق نیاز داشته باشند، به تصمیمهایی نیاز دارند که آینده شهرستان را تضمین کند.
ابتدا پایه را محکم کنیم
توسعه واقعی یعنی ابتدا «پایه» را محکم کنیم و سپس به سراغ «نما» برویم. نمیتوان انتظار داشت سرمایهگذاری در بافق رونق بگیرد، اما همزمان زیرساختهای مورد نیاز آن همچنان با مشکل مواجه باشد.
بنابراین انتظار میرود کمیته توسعه، عمران و آبادانی بافق و مسئولان شهرستان، در تخصیص منابع حاصل از مسئولیتهای اجتماعی معادن، زیرساختها را بهعنوان اولویت نخست در نظر بگیرند و با ارائه یک نقشه راه شفاف، مشخص کنند که این منابع در چه مسیری هزینه میشود و چه اثری بر آینده شهرستان خواهد داشت.
بافق امروز بیش از هر زمان دیگری به نگاه بلندمدت نیاز دارد؛ نگاهی که به جای پرداختن صرف به «نقش ایوان»، ابتدا به استحکام «پایه» بیندیشد. اگر زیرساختها ساخته و تقویت شوند، بسیاری از طرح ها ی دیگر نیز در آینده با سرعت و کیفیت بیشتری به سرانجام خواهند رسید