پارک شهری کجاست؟ بافق هنوز از یک فضای سبز استاندارد محروم است
سخنان شهردار دربارهی لزومِ «سرآمدیِ بافق در تمام مؤلفههای شهری»، اگرچه آرمانی بزرگ و ستودنی است، اما وقتی با واقعیتِ ملموسِ زندگیِ روزمرهی شهروندان – یعنی نبودِ حتی یک پارک شهریِ استاندارد و در دسترس – تلاقی پیدا میکند، پرسشهای جدی ایجاد میشود. در حالی که مدیریت شهری با تمرکز بر پروژههای بزرگِ گردشگری همچون «آبشار» و «باغ ایرانی»، سودای تبدیل شدن به شهری الگو را در سر دارد، نیازهای پایهای مردم در دلِ شهرِ و در کورانِ زندگیِ روزمره، همچنان در سایهی وعدهها و پروژههای دوردست، مغفول مانده است.
شهردار از «بهترین گردشگاهها» میگوید، اما بافق هنوز یک پارک شهریِ قابل دسترسی ندارد.
شهردار بافق در آیین تجلیل از خبرنگاران تأکید کرد که این شهر باید «در همهٔ مولفهها سرآمد باشد» و مردم «حق دارند بهترین گردشگاهها، بوستانها و امکانات شهری را داشته باشند».
او با اشاره به حوزههایی مانند آموزش، بهداشت، عمران، فضای سبز و نشاط اجتماعی پرسید: چرا نباید بافق در این بخشها جزو برترینها باشد؟
تنها پارک قدیمی بافق
اما واقعیت امروز شهر، تصویری متفاوت ارائه میدهد. تنها پارک قدیمی بافق، پارک معروف به فرمانداری، سالهاست در وضعیت فرسودگی قرار دارد و عملاً از چرخهٔ استفادهٔ عمومی خارج شده است.در کنار آن، هیچیک از فضاهای موجود در شهر نقش یک پارک شهری استاندارد را ایفا نمیکنند؛ نه فضای سبز پراکنده و محدود محلهها، و نه مکانهایی که بهدلیل فاصلهٔ زیاد یا شرایط محیطی، کارکرد روزانه ندارند.
در حالیکه در بسیاری از محلات بافق، زمینهای بایر و رهاشدهای وجود دارد که میتوانند با کمترین هزینه به پارکهای کوچک محلی تبدیل شوند؛ فضاهایی ساده اما ضروری که نیاز به امکانات پیچیده ندارند و فقط کمی توجه میخواهند.مجموعهٔ آبشار که شهردار از آن بهعنوان یکی از پروژههای بزرگ شهری یاد کرده، همان پارک کوهستانی بافق است؛ فضایی وسیع و گردشگاهی که وجودش ارزشمند است، اما جایگزین پارک شهری قابلدسترس نیست.
گردشگاه بزرگ می تواند مکمل باشد
گردشگاه بزرگ میتواند مکمل باشد، نه جایگزین نیاز روزانهٔ مردم.وجود چنین فضاهایی در اطراف شهر قابل قبول است، اما نبود حتی یک پارک استاندارد در داخل شهر پرسشی جدی ایجاد میکند:
چگونه شهری با جمعیت قابل توجه، هنوز فاقد فضایی است که مردم بتوانند پیاده و در مسیر روزمرهٔ خود از آن استفاده کنند؟شهردار بافق در سخنان خود از پروژههایی مانند آبشار، باغ ایرانی، نخلستان و توسعهٔ معابر دفاع کرد و تأکید داشت که بافق باید بهترین گردشگاهها را داشته باشد.
اما در کنار این پروژهها، نیاز اولیهٔ مردم همچنان بیپاسخ مانده است:
پارکی که کنار خیابان باشد، دیده شود، در دسترس باشد و بخشی از زندگی روزانهٔ شهروندان را شکل دهد
کاهش سهم عوارض دو درصد معادن از ۸۰ درصد به کمتر از ۲۳.۵ درصد، چالشی مهم برای بودجهٔ شهری است؛ اما همین محدودیتها اهمیت اولویتبندی را بیشتر میکند.
در شرایطی که منابع محدودتر شده، انتظار مردم این است که ابتدا نیازهای پایهای شهر مانند فضای سبز شهری، پارکهای استاندارد و فضاهای قابل استفادهٔ عمومی تأمین شود.بافق برای سرآمد شدن، پیش از پروژههای بزرگ و گردشگاههای وسیع، به یک ضرورت ساده نیاز دارد:
پارکی که در دل شهر باشد، کنار خیابان دیده شود و واقعاً در خدمت مردم قرار گیرد.
جعفرزاده
