تعریض جاده بافق و بهاباد؛ مشکلی که با دندان حل نخواهد شد
از گره کور اختلافات میان دو شهرستان بر سر محور مواصلاتی مشترک و چرایی معطلی پروژه‌ای که جان انسان‌ها را به بازی گرفته است.
بهاباد در سال ۱۳۸۸ از بافق منفک شد و عنوان یک شهرستان مستقل را به خود اختصاص داد. این شهرستان در شرق بافق واقع شده و از طریق یک راه ارتباطی حیاتی، از مسیر بافق به مرکز استان یزد متصل می‌گردد. اما با وجود گذشت سال‌ها از استقلال اداری بهاباد، رگ حیاتی اتصال این دو منطقه همچنان در بخش‌هایی از مسیر از استانداردهای ایمنی فاصله دارد و گویی در هزارتوی اختلاف‌نظرهای مدیریتی معلق مانده است.
وضعیت موجود؛ جاده‌ای که یک‌درمیان نفس می‌کشد
نگاهی به وضعیت هندسی این جاده، ابعاد فاجعه را بیشتر نمایان می‌کند. در حال حاضر، مسیر ارتباطی از سمت بهاباد تا روستای پرک یا سنجدک به صورت دوبانده (چهارخطه) احداث شده است، اما پس از عبور از این محدوده، مسیر به یک باند تقلیل می‌یابد. از سوی دیگر، همین وضعیت ناپایدار و تک‌بانده در سمت بافق نیز از سمت منطقه «بیشه» حاکم است.
آمار نگران‌کننده تصادفات و ۳ دلیل کلیدی ترافیک محور
نتیجه این بریدگی‌های هندسی، جاده‌ای پرمخاطره و حادثه‌خیز است که تقریباً هر ماه شاهد وقوع تصادفات تلخ و از دست رفتن جان عزیزانمان در آن هستیم. تردد بالا و ترافیک سنگین در این محور، معلول سه عامل اساسی است:
۱. وجود روستاها و ییلاقات متعدد متعلق به دو شهرستان بافق و بهاباد در طول مسیر.
۲. فعالیت معادن کوچک و بزرگ در حاشیه جاده که حضور ماشین‌آلات سنگین و بارهای صنعتی را تحمیل می‌کند.
۳. نقش حیاتی این محور به عنوان راه اصلی و واسط دسترسی اهالی بهاباد به بافق و در ادامه، مرکز استان.
اختلاف‌نظرها بر سر قطعه باقیمانده؛ سه چاهون یا مسیر موجود؟
ریشه اصلی این تعلل مرگبار را باید در اختلاف میان فرمانداری‌ها و شوراهای اسلامی دو شهرستان بافق و بهاباد جست‌وجو کرد. مناقشه اصلی بر سر قطعه باقیمانده‌ی میان روستای پرک تا بیشه در بافق متمرکز است. در این میان، دیدگاه‌ها دوپاره شده است؛ بهاباد به دلیل کوتاه‌تر بودن مسافت، ترجیح می‌دهد مسیر معدنی «سه چاهون» مورد توجه قرار گیرد، در حالی که بافق بر اهمیت جاده موجود پافشاری می‌کند؛ چرا که روستاها و سکونتگاه‌های متعددی در طول این مسیر قرار دارند که حیات روستایی و کشاورزی‌شان به آن وابسته است.
این اختلاف دیدگاه‌ها و تناقض منافع محلی تاکنون به نتیجه‌ای روشن نرسیده و این طرح مهم در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است. مشکلی با این ابعاد و پیامدهای انسانی، قطعاَ با اصرار بر مواضع جزیره‌ای و «با دندان» باز نخواهد شد؛ بلکه نیازمند عزم فرادستی، کار کارشناسی بی‌طرفانه و تصمیم قاطع استانداری برای پایان دادن به این مناقشه و نجات جان مسافران است.
